
Przed znieczuleniem używanie konopi wymaga rutynowej, nieoceniającej oceny, ponieważ rodzaj produktu, droga podania, dawka, częstotliwość stosowania i czas ostatniego użycia mogą wpływać na ryzyko okołooperacyjne. Anestezjolog powinien udokumentować istotne informacje, w tym stosowanie produktów przepisanych przez lekarza oraz możliwość wystąpienia objawów odstawienia, a także rozważyć odroczenie zabiegu, jeśli odurzenie upośledza zdolność podejmowania decyzji. Ponieważ konopie mogą wpływać na drogi oddechowe, hemodynamikę i pooperacyjne leczenie bólu, odpowiedni plan zależy od czynników, które nie zawsze są od razu oczywiste.

Przed znieczuleniem klinicyści powinni bezpośrednio i bez oceniania pytać każdego pacjenta o używanie konopi lub kannabinoidów, zarówno w celach leczniczych, jak i rekreacyjnych, ponieważ pacjenci mogą nie wspominać o ich używaniu, a zaniżanie zgłaszanych informacji jest częste.
Pytanie to powinno być rutynowym elementem oceny przedznieczuleniowej i obejmować ustalenie rodzaju produktu, drogi podania, ilości, częstotliwości oraz czasu stosowania. Pacjenci mogą używać suszu, produktów spożywczych, waporyzatorów, olejków, nalewek, koncentratów lub syntetycznych kannabinoidów, stosowanych przez palenie, inhalację, spożycie, podanie podjęzykowe lub miejscowe. Należy ustalić przybliżoną dawkę i stężenie THC, jeśli są znane, a także typowy wzorzec używania oraz czas ostatniego użycia. Konkretne pytania powinny dotyczyć używania w dniu operacji lub w ciągu poprzedzających ją 24–72 godzin, przy czym niedawne spożycie produktów jadalnych zawierających kannabinoidy oraz powtarzające się intensywne używanie należy rozpatrywać odrębnie. Klinicyści powinni ocenić, czy u pacjenta występują obecnie lęk, paranoja, zaburzenia funkcji poznawczych lub inne objawy odurzenia, a także zapytać o wcześniejsze reakcje niepożądane, możliwe objawy odstawienia, objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego, stosowanie innych substancji, przepisane preparaty kannabinoidowe oraz wcześniejsze zmienione reakcje na znieczulenie lub leki przeciwbólowe.
W Polsce używanie konopi należy wyraźnie odnotować w dokumentacji przedanestezjologicznej i określić, czy ma charakter medyczny, niemedyczny, czy jest nieustalony, ponieważ konopie medyczne są legalnie dostępne na odrębnych zasadach przepisywania.
Wpis powinien określać produkt lub preparat, zawartość THC/CBD, drogę podania, zazwyczaj stosowaną dawkę, częstotliwość oraz datę lub godzinę ostatniego użycia. Należy również odnotować działania niepożądane, objawy odstawienia oraz przyjmowane równocześnie leki lub inne produkty. W przypadku terapii przepisanej przez lekarza dokumentacja powinna zawierać wskazanie do jej stosowania, informację o rozpoczęciu i kontynuacji leczenia oraz informację, czy zweryfikowano receptę, dane dotyczące wydania leku lub dokumentację leczenia; można także odnotować ocenę medyczną uzasadniającą przepisanie leku kontrolowanego. Odnotowanie informacji o używaniu lub nieużywaniu konopi wraz ze źródłem informacji i ewentualnymi wątpliwościami sprzyja ciągłości opieki i pozwala anestezjologowi właściwie zinterpretować wywiad.

Kiedy należy odroczyć operację po użyciu konopi? W przypadku planowej operacji gotowość do zabiegu zależy od czasu, jaki upłynął od użycia, drogi przyjęcia, objawów i ryzyka sercowo-naczyniowego.
Niepewne informacje o bardzo niedawnym użyciu wymagają oceny klinicznej przed podjęciem decyzji o zabiegu.
Samo przewlekłe używanie konopi nie wymaga automatycznie odwołania zabiegu, natomiast pilne objawy sercowo-naczyniowe wymagają niezwłocznej oceny.
W przypadku operacji planowej można podjąć ostrożniejszą decyzję niż przy zabiegach, których nie można odłożyć bez ryzyka.
Konopie indyjskie mogą wpływać zarówno na zapotrzebowanie na anestetyki, jak i na czynność układu oddechowego, a ich działanie zależy od drogi podania, częstotliwości i czasu, jaki upłynął od użycia. Inhalacja może podrażniać drogi oddechowe, zwiększać reaktywność oskrzeli i podnosić ryzyko skurczu oskrzeli podczas znieczulenia. Przewlekłe palenie wiąże się z kaszlem, świszczącym oddechem i nadmiernym wydzielaniem, co może zwiększać opór w drogach oddechowych i utrudniać wentylację, zwłaszcza przy jednoczesnym używaniu tytoniu. Możliwe jest ostre działanie rozszerzające oskrzela, choć u podatnych pacjentów może wystąpić ich skurcz. Dym może sprzyjać kurczowi krtani, a manipulowanie drogami oddechowymi może wywołać kaszel lub świszczący oddech i wymagać odsysania wydzieliny. Opisywano obrzęk górnych dróg oddechowych, któremu towarzyszą stridor po ekstubacji i upośledzenie wymiany gazowej. Używanie konopi indyjskich może utrudniać intubację oraz zakładanie urządzenia nadgłośniowego. Niektóre badania wskazują na większe zapotrzebowanie na propofol lub możliwą tolerancję na sewofluran, jednak wyniki dotyczące dawkowania anestetyków są niejednoznaczne i nie uzasadniają rutynowej zmiany dawek u wszystkich pacjentów.

Kontrolowanie bólu pooperacyjnego może być trudniejsze u osób regularnie używających konopi indyjskich, u których obserwowano wyższe wyniki w skali bólu i większe zużycie opioidów niż u osób nieużywających. Plan okołooperacyjny powinien uwzględniać zarówno łagodzenie bólu, jak i możliwość wystąpienia objawów odstawienia — zamiast traktować konopie jako sprawdzony zamiennik opioidów.
W przypadku ciężkich objawów odstawienia można rozważyć dronabinol w małej dawce, przy zachowaniu uważnego monitorowania przez cały wczesny okres rekonwalescencji.
Umów się na konsultację już dziś i dowiedz się, czy medyczna marihuana jest dla Ciebie.
Umów wizytę z naszym specjalistą, który oceni, czy terapia medyczną marihuaną jest odpowiednia dla Ciebie. Po konsultacji, jeśli lekarz uzna to za stosowne, wystawi receptę, którą zrealizujesz w aptece.
